ruh hali... ruhun hali.. ruhun haline önem verse idik, bir kere ruhu düşünse idik, halini yazabilir, ruhun halinden, ruhumuzun halinden bahsedebilirdik. Fakat hiç düşün(e)medik ruhun hangi ızdırapları yaşadığını, belki de ruhun kendisinin farkına var(a)madık hiç...

Onu istediğinden hep mahr... Devamı>>

ruh hali... ruhun hali.. ruhun haline önem verse idik, bir kere ruhu düşünse idik, halini yazabilir, ruhun halinden, ruhumuzun halinden bahsedebilirdik. Fakat hiç düşün(e)medik ruhun hangi ızdırapları yaşadığını, belki de ruhun kendisinin farkına var(a)madık hiç...

Onu istediğinden hep mahrum bıraktık. Onu yani ruhu, ruhumuzu. Biz hep bedenin hizmetçiliğini yaptık ey dost. Ruhun halini önemsemedik ki hiç...

Oysa bir kere deneseydik, onu anlamayı, ruhu, ruhumuzu anlamayı deneseydik.. Bir kere kulak verebilseydik , dinleseydik eğer, anlayacaktık halini ve de halimizi...

Biz onu unuttuk, ruhu yani ruhumuzu. Dolayısı ile kendimizi de unuttuk ey dost ve dahi unutulduk.

Şimdi bilmem ki ruhum ne halde... Ey dost biliyorsan sen söyle ruhunun halini... Ama öyle alalade değil. Önce onu dinle , sonra söyle. Onun adına konuşarak mutlu, mutsuz deme...
Bırak bir kere o konuşsun, o söylesin halini sana. Sonra belki paylaşırsın bizimle de ey dost...