Ölümün yakın olması/sonun yakın olması anlamlarında kullanılan deyim
teneşire yatırılmadan evvel ölü, gasılhanede son kez yıkanır bilindiği üzere ve kullanılan su ortalama vücut sıcaklığına yakın bir derecede olmak durumundadır. bu nedenle de su ısıtılır. suyu ısınmak deyimi de burdan gelir.

... Devamı>>

Ölümün yakın olması/sonun yakın olması anlamlarında kullanılan deyim
teneşire yatırılmadan evvel ölü, gasılhanede son kez yıkanır bilindiği üzere ve kullanılan su ortalama vücut sıcaklığına yakın bir derecede olmak durumundadır. bu nedenle de su ısıtılır. suyu ısınmak deyimi de burdan gelir.

bu yıkama ilk uygarlıklardan itibaren çoğu toplumlarda ölüler için yapılan bir tören olup, kişinin ölüp ölmediğinin anlaşılmasını sağlamaktadır. temel amaç ölünün kalbinin yeniden atması için son bir şans vermektir. nitekim bu yıkama esnasında yeniden hayata dönen çok sayıda vaka olmuştur. bu nedenle ölümün üzerinden çok zaman geçmeden suyla beraber masaj yapılır..

Ayrıca;temelinde kurbağaların canlı pişirilmesi ile ilgili fizyolojik bir gözlem bulunan deyim.

bir kurbağayı pişirmek için kaynayan suyun içine canlı canlı atarsanız, bunu imkanı yok başaramazsınız. hayvan kendini, refleksleri ve acısı sayesinde anında tavana kadar atar. halbuki hayvanı normal bir su kabının içine koyarak ve ısıyı azar azar arttırarak kaynatırsanız 'gık' diyemeden ölümüne kadar gider. su ısındıkça kurbağa rahatlamaya, gevşemeye başlar. ta ki su kaynayana kadar bu sürer. su kaynadığında tamamen rahatlamış, gevşemiş olan kurbağa kaçmak için gerekli gücü kendinde bulamaz ve bu yüzden de kaderine razı olmak zorunda kalır.

gerçek hayatta da zamanla yaptığı hataları bir süre sonra düzeltemeyecek hale gelen insanlar için ya da kötülük yapan bir insanın bunu doğrudan değil de zamana yayarak gerçekleştirdiğinde kullanılır bu deyim.